viernes, 29 de mayo de 2009
Subimos ao Monte Lira
Hoxe compartimos unha actividade ao aire libre, mo monte Lira, co autor Francisco Fernández Marval.
Nesta actividade, participamos os alumnos e alumnas do C.E.I.P. de Carnota, C.E.I.P. Ricardo Tobío de Esteiro e C.E.I.P. de Louro que forman parte do Clube de Lectura.
O libro que traballamos entre todos foi: Suso Espada: Istambul e o cabaliño de ouro, que rermata a súa andaina no monte de Lira.
Nesta actividade, participamos os alumnos e alumnas do C.E.I.P. de Carnota, C.E.I.P. Ricardo Tobío de Esteiro e C.E.I.P. de Louro que forman parte do Clube de Lectura.
O libro que traballamos entre todos foi: Suso Espada: Istambul e o cabaliño de ouro, que rermata a súa andaina no monte de Lira.
lunes, 20 de abril de 2009
A Mochila Misteriosa Que Vai De Casa En Casa
A protagonista deste conto é unha mochila chamda Mochicontos. Mochicontos ia todas as semanas de casa en casa e de curso en curso. Dentro levaba: contos, cómics, películas, cancións e un caderniño para que os rapaces apuntaran as súas opinións. Un día, na casa dunha nena que estaba vendo unha película de aventuras, Mochicontos colleu a nena e levouna ao País das Fantasías. Cando chegaron, Mochicontos díxolle á nena:
-Hola, son Mochicontos ¿e ti?
-Eu chámome Antía,contestoulle a nena asustada.
-¿As mochilas poden falar; Mochicontos?
-Depende de que mochila sexa, se é máxica coma min, si, porque eu teño, dentro cousas moi divertidas que faranche rir e chorar. Por exemplo, teño Asterix e Obélix, teño o disco de Fito e os Fotipaldis, teño DVDs... De súpeto escoitouse falar a raiña das mochilas, chamada mochiraíñas.
- ¡Atención! é a hora da cea. Antía tes que deixar a Mochicontos para estudar Castelán.
-Vale Mochiraiñas ¿Mochicontos queda aquí toda a noite?
-Si, pero podes vir antes de deitarte para visitar o pais das fantasias.
-Vale, agora vou estudar, para poder aprobar!!
-Hola, son Mochicontos ¿e ti?
-Eu chámome Antía,contestoulle a nena asustada.
-¿As mochilas poden falar; Mochicontos?
-Depende de que mochila sexa, se é máxica coma min, si, porque eu teño, dentro cousas moi divertidas que faranche rir e chorar. Por exemplo, teño Asterix e Obélix, teño o disco de Fito e os Fotipaldis, teño DVDs... De súpeto escoitouse falar a raiña das mochilas, chamada mochiraíñas.
- ¡Atención! é a hora da cea. Antía tes que deixar a Mochicontos para estudar Castelán.
-Vale Mochiraiñas ¿Mochicontos queda aquí toda a noite?
-Si, pero podes vir antes de deitarte para visitar o pais das fantasias.
-Vale, agora vou estudar, para poder aprobar!!
FIN
viernes, 3 de abril de 2009
A Viaxe da Mochila de Leocadia

-¡ Todas as tardes igual!- regunguñaba Leocadia.-¡ Sen ir a ningures! ¡Aquí encerrada no colexio de Carnota! E ainda por enriba! Cos mesmos libros!- Seguía dicindo.- ¡Esto non pode ser! Mañá mesmo falo cos profesores sobre isto.- Dicía.
Ao día seguinte, !todos estaban ocupados! pois era un día moi atarefado. A directora, Gina, estaba axudando a pegar un mural. O mestre Manolo estaba dando clase na clase de 5º. O consersexe, Xoán, estaba limpando un pouco o patio. eva a mestra de inglés estaba dando clase a 3º...E todos así. A pobre Leocadia sentíase soa, sen ninguén con quen falarlle do que lle estaba a pasar. Parecía mentira, tódolos carteis ca súa foto e ninguén lle facía caso. Pasarón os días, todos os mestre as tarefas de sempre. De súpeto a Leocadia ocorreuselle unha idea;-se non veñen a min chamareinos eu- pois xa estaba farta.Xa estaba farta-¡Algo terei que facer!- dixo.
Leocadia dirixíuse a direcdción e descontroluo a srea.-Así aprenderán pois só eu sei dirixir este aparello!-. Dixo Leocadia con voz vengativa. Cando os mestre se deron de conta foron xunto leocadia.
-Por favor Leocadia, sentímolo moito, de verdade, se nos axudas a controalar a serea, faremos calquera cousa por ti. Suplicaronlle os mestres.
-¡Está ben!-Contestou Leocadia.
-Pero cunha condición. faredes unhas mochilas chamadas "as Mochilas Viaxeiras" e meteredesme dentro, iredes pasanbdo de neno en neno para que miren os meus contos e debuxos para que poida viaxar mentres ensino aos nenos.
-Propuxo Leocadia.
Os mestres aceptaron, e agora, a mochila está pasando por tódolos alumnos do colexio de Carnota.
FIN
Ao día seguinte, !todos estaban ocupados! pois era un día moi atarefado. A directora, Gina, estaba axudando a pegar un mural. O mestre Manolo estaba dando clase na clase de 5º. O consersexe, Xoán, estaba limpando un pouco o patio. eva a mestra de inglés estaba dando clase a 3º...E todos así. A pobre Leocadia sentíase soa, sen ninguén con quen falarlle do que lle estaba a pasar. Parecía mentira, tódolos carteis ca súa foto e ninguén lle facía caso. Pasarón os días, todos os mestre as tarefas de sempre. De súpeto a Leocadia ocorreuselle unha idea;-se non veñen a min chamareinos eu- pois xa estaba farta.Xa estaba farta-¡Algo terei que facer!- dixo.
Leocadia dirixíuse a direcdción e descontroluo a srea.-Así aprenderán pois só eu sei dirixir este aparello!-. Dixo Leocadia con voz vengativa. Cando os mestre se deron de conta foron xunto leocadia.
-Por favor Leocadia, sentímolo moito, de verdade, se nos axudas a controalar a serea, faremos calquera cousa por ti. Suplicaronlle os mestres.
-¡Está ben!-Contestou Leocadia.
-Pero cunha condición. faredes unhas mochilas chamadas "as Mochilas Viaxeiras" e meteredesme dentro, iredes pasanbdo de neno en neno para que miren os meus contos e debuxos para que poida viaxar mentres ensino aos nenos.
-Propuxo Leocadia.
Os mestres aceptaron, e agora, a mochila está pasando por tódolos alumnos do colexio de Carnota.
FIN
miércoles, 1 de abril de 2009
Clube de Lectura
Este curso o día da biblioteca puxemos en marcha o clube de lectura.Forman parte deste clube alumnos e alumnas de 4º, 5º e 6º curso. Ainda que nun primeiro momento pensamos en comenzar con 5º e 6º , o interese dos alumnos e alumnas de 4º fixeron que nos replantearamos o número de membros e incorporouse 4º, esta circunstancia propiciou a incorporación da mestra Marisol, coordinadora de Normalización Lingüística ademáis da encargada da biblioteca, Genoveva.Dividimos o club por cursos pola imposibilidade de reunirnos ao mesmo tempo todos, e que todos poideran opinar, en so media hora de recreo.En 4º participan 17 nenos e nenas, en 5º hai 15 membros e en 6º participan 8.Eleximos tres libros diferentes:4ª está a ler: Os amores de Bruno de Antón Cortizas5º está lendo: Os Megatoxos e o aprendiz de druída de Anxo Fariña6º comezou coa lectura de: O carteiro de Bagdad de Marcos S. CalveiroPensamos na utilización de tres libros diferentes porque así temos a posibilidade de que todos lean tres volumenes diferentes.Para elexir os libros contamos coa opinión do alumnado, que forma parte do club.As reunións fanse na biblioteca os xoves na hora do recreo, cada 15 días para cada grupo¿ Que facemos no clube de lectura?Lemos o libro individualmenteReunímonos os xoves na hora do recreo na biblioteca, cada 15 días, de 11.25 a 11.55Facemos comentarios sobre o libro os personaxes, a maneira de escribir do autor, ...Podemos participar en actividades organizadas con relación ao libro, proxeccións, este próximo 21 de novembro visitaranos o autor Anxo Fariña xa que estamos a ler : Os Megatoxos e o aprendiz de druídaPoñémoslle un nome ao club, imos diseñar unhas tarxetas identificadoras para os membros do club, e tamén unha carpeta.Compartimos as nosas opinións
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
